Undisturbed Cutting | Αδιατάρακτη Κοπή

Μια χορογραφία εξερεύνησης και συνάντησης με το έργο του Χρήστου Παπούλια και τη ζωγραφική της Kylie Manning

Το Undisturbed Cutting είναι ένα χορογραφικό έργο για τη δύναμη του ανεπαίσθητου. Σε διάλογο με την αρχιτεκτονική σκέψη του Χρήστου Παπούλια και τη ζωγραφική της Kylie Manning, το έργο προσεγγίζει το σώμα ως μια διαρκώς μεταβαλλόμενη δομή και ταυτόχρονα ως ένα τοπίο μνήμης, όπου κάθε μετατόπιση αφήνει ένα ίχνος και κάθε ίχνος αφηγείται μια ιστορία. Ανάμεσα στην αρχιτεκτονική και τη φυσική ύλη, τη συνοχή και τη μεταβολή, η χορογραφία διερευνά τις ανεπαίσθητες διεργασίες μέσα από τις οποίες σώματα και περιβάλλοντα μετασχηματίζονται, διατηρώντας τα ίχνη όσων προηγήθηκαν.

Ο τίτλος προέρχεται από την αδιατάρακτη κοπή σκυροδέματος, μια τεχνική που επιτρέπει την αφαίρεση ενός τμήματος χωρίς να διακυβεύεται η συνοχή της δομής που απομένει. Εδώ η έννοια λειτουργεί ταυτόχρονα ως αρχιτεκτονική και ως χορογραφική μεταφορά.

Σε διάλογο με τον Georges Perec και την έννοια του υπο-συνηθισμένου (infra-ordinaire), η χορογραφία στρέφεται στις ανεπαίσθητες αλλοιώσεις που προηγούνται του γεγονότος, σε ό,τι παραμένει απόν, υπόγειο ή αθέατο. Όπως στο έργο του Παπούλια, το αρχείο αντιμετωπίζεται όχι ως τεκμήριο του παρελθόντος, αλλά ως ενεργό καλλιτεχνικό υλικό, έτσι και τα σώματα γίνονται πεδία όπου ίχνη, απουσίες και θραύσματα εμπειρίας συνθέτουν νέες αφηγήσεις.

Στη συνάντηση με την έκθεση Υπό νεφελώδη ουρανό, η διερεύνηση επεκτείνεται στη σχέση του σώματος με το τοπίο, τη φυσική ύλη και τη μνήμη του τόπου. Όπως στη ζωγραφική της Manning όπου η γεωγραφία εγγράφεται στο σώμα μέσα από την κίνηση, την εργασία και τους ρυθμούς της φύσης, έτσι και εδώ το σώμα γίνεται ένα τοπίο που διαρκώς ανασχηματίζεται, ανάμεσα στη συνοχή και την αλλοίωση, την παρουσία και την απουσία.

Έξι performers, αναπόσπαστο μέρος των εκθεσιακών χώρων, επαναλαμβάνουν με σισύφεια επιμονή τη στοιχειώδη πράξη της μετάβασης από την όρθια στάση στην κατάκλιση και πάλι πίσω, επιδιώκοντας μια αδιάλειπτη κίνηση χωρίς τράνταγμα, τονισμό ή τομή. Η αναζήτηση αυτής της αδύνατης συνέχειας γεννά αποκλίσεις και λάθη, και αυτά ακριβώς γίνονται οι αληθινοί φορείς της ανθρώπινης παρουσίας.

Τα σώματα γίνονται κινούμενες στρωματογραφίες, ζωντανά αρχεία. Μνήμες, χειρονομίες και καθημερινά ίχνη αναδύονται και χάνονται πριν προλάβουν να παγιωθούν σε αφήγηση, συνθέτοντας ένα αρχείο του ανεπαίσθητου – ένα αρχείο όπου η αντοχή δεν είναι αντίσταση στην αλλαγή, αλλά η ικανότητα του σώματος να διατηρεί τη συνοχή του ενώ μετασχηματίζεται διαρκώς.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Σύλληψη/ Χορογραφία: Μαργαρίτα Τρίκκα

Πρωτότυπη Μουσική: Αλέξης Καλοφωλιάς

Ενδυματολογία: Δήμητρα Λιάκουρα

Ερμηνεία: Ορέστης Αλεξιάδης, Κατερίνα Γεβετζή, Ελεάννα Ζώη, Λουκία Κονιδάρη, Παναγιώτης Λαγανάς και Λία Χαμηλοθώρη

Εκτέλεση παραγωγής: Cicadas & Prolet OCD dance co

https://cicadas.gr/

5, 12 & 13 Δεκεμβρίου | 17:00­-19:00

Χώρος: Εκθεσιακοί Χώροι, Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη

Εισιτήρια: 10€, 9€ (ThF_Friends)

Η προπώληση των εισιτηρίων θα ξεκινήσει σύντομα.

///

Η Μαργαρίτα Τρίκκα είναι απόφοιτος της Επαγγελματικής Σχολής Χορού Ραλλούς Μάνου και του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Ως χορογράφος της ομάδας Prolet OCD Dance Co., που επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού, έχει παρουσιάσει έργα σε φεστιβάλ χορού στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Στο θέατρο έχει συνεργαστεί ως χορογράφος με σκηνοθέτες όπως οι Ε. Σκούτη / ΝΑΜΑ, Μ. Πρωτοπαππά, Σ. Καραγιάννη, η μουσικοθεατρική ομάδα Ραφή, η Συντεχνία του Γέλιου / Β. Κουκαλάνη, Γ. Παλούμπη, Κ. Παπακωνσταντίνου, Ε. Φαναριώτη και Π. Εξαρχέα.

Έχει συνεργαστεί με θεσμούς και φεστιβάλ όπως το Φεστιβάλ Αθηνών, η Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, το Εθνικό Θέατρο, η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, το Festival Danza Urbana (Μπολόνια), το Masdanza International Contemporary Dance Festival, το Arc for Dance, το Ακροποδητί Dance Festival, το A.V.D.P., το MIR Festival και τα Δημήτρια, και έχει χορέψει για χορογράφους όπως οι Σ. Κουβαρά / Synthesis 743, Chto Delat, Εύη Σούλη / Stereo Nero Dance Co., Π. Απέργη / Αερίτες, Bread and Puppet Theater, Α. Λαμπίρη, Α. Γύρα / Κινητήρας και Μ. Νέστορα / YELP.

Διδάσκει σύγχρονο χορό και ιστορία του χορού στην Επαγγελματική Σχολή Χορού Μάρως Μαρμαρινού. Συνεργάζεται με το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και με τα εκπαιδευτικά προγράμματα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, διδάσκοντας χορό στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Ελεώνα. Το 2023 ολοκλήρωσε το πρόγραμμα επαγγελματικής ανάπτυξης «Θέατρο, Εκπαίδευση και Κοινωνία» της Εφηβικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου.

Ο Αλέξανδρος (Αλέξης) Καλοφωλιάς είναι μουσικός και μεταφραστής. Μεταφράζει επαγγελματικά λογοτεχνία από το 1995 —μεταξύ άλλων έργα των George Orwell, Hunter S. Thompson, Leonard Cohen, J. M. Coetzee και Patti Smith και οι μεταφράσεις του έχουν τιμηθεί με το Βραβείο ΕΙΛΜ/ΕΑΕ (2013) και το Βραβείο Ιουλίας Ιατρίδη (2026). Είναι επίσης μέλος των συγκροτημάτων The Last Drive, The Earthbound, Thee Holy Strangers και Alex K & the Circle, με δεκαπέντε LP και πέντε EP στο ενεργητικό του, ενώ γράφει μουσική για θέατρο, κινηματογράφο και χορό.