ΡΕΤΡΟ ΣΑΒΒΑΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΔΑΥΙΔ ΝΑΧΜΙΑ | Αφιέρωμα στον Πέτρο Επιτροπάκη

Η φωνή του Πέτρου Επιτροπάκη αποτελεί το ηχητικό ισοδύναμο της ψυχής ενός λαού, που πορεύθηκε, άντεξε, υπέφερε, αναθάρρησε και αγάπησε βαθιά. Ο Επιτροπάκης, κορυφαίος τενόρος του Μεσοπολέμου, διερμήνευσε τις σιωπές μιας κοινωνίας, τους μυστικούς αναστεναγμούς και τις ανεπαίσθητες, καθημερινές χαρές και λύπες. Υπήρξε η ηχητική προσωποποίηση μιας Ελλάδας που παλλόταν, πονούσε, αλλά αντιστεκόταν και επέμενε να ονειρεύεται. Μέσα στις αντιθέσεις και τις αντιφάσεις του 20ού αιώνα, ο Πέτρος Επιτροπάκης έγινε φάρος αξιοπρέπειας. Με μια φωνή που συνδύαζε ευαισθησία και στιβαρότητα, απλότητα και βαθιά διαίσθηση, οι ερμηνείες του αποτέλεσαν υπόκωφες συνομιλίες με τη μνήμη, το πάθος και την ίδια την ιστορία του τόπου μας.

Μάρκος Κόκκας – τραγούδι
Δαυίδ Ναχμίας – πιάνο, επιμέλεια προγράμματος

17 Ιανουαρίου 2026

Σάββατο, 20:30

Εισιτήρια: 20€, 15€, 10€ 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ

Ο Δαυίδ Ναχμίας, μουσικός και δημοσιογράφος, βραβευμένος με το βραβείο των γραμμάτων και των τεχνών απ’ την Ακαδημία Αθηνών τον Δεκέμβριο του 2024, ολοκλήρωσε έναν κύκλο Πανεπιστημιακών σπουδών, εκτός μουσικής και δημοσιογραφίας (Psychology B.S. University of  La Verne). Οι ενασχολήσεις του περιστρέφονται κυρίως γύρω απ’ την λογοτεχνία, την ποίηση, το πιάνο και την ενορχήστρωση. Απ’ το 2001 έως το 2009 παρουσίασε στην τηλεοπτική εκπομπή «ΙΧΝΗΛΑΤΕΣ» την εκπομπή ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ της ΕΡΤ και στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας περί τα 830 πορτραίτα και συνεντεύξεις προσωπικοτήτων. Απόλυτα εστιασμένος στην ενασχόλησή του με το «ελαφρό τραγούδι» του πρώτου μισού του εικοστού αιώνα. Τα τελευταία 10 χρόνια παρουσιάζει στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ την εκπομπή Το Μουσικό Ρολόι Του Εικοστού Αιώνα (προσεγγίσεις και παρατηρήσεις πάνω στο ελαφρό τραγούδι του εικοστού αιώνα) και κάθε Σάββατο την εκπομπή ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ (πορτραίτα γνωστών και παραγνωρισμένων διαμορφωτικών προσωπικοτήτων της Ελληνικής πραγματικότητας).

Ο Μάρκος Κόκκας είναι τραγουδιστής βιωματικής πνοής, καθώς προσεγγίζει τη μουσική μέσα από την αμεσότητα της προσωπικής του εμπειρίας. Μυημένος από νωρίς στην οικογενειακή μουσική παράδοση, εξερεύνησε το τραγούδι όχι ως τυπική μάθηση αλλά ως τρόπο ύπαρξης, πειραματιζόμενος με ποικίλα μουσικά ιδιώματα. Μετέχοντας στο κλασικό τραγούδι, μέσα από συστηματική μελέτη φωνητικής και συμμετοχή σε εκλεκτά χορωδιακά σύνολα, συναντήθηκε αναπόδραστα με το λεγόμενο ρετρό τραγούδι, το οποίο τον αιφνιδίασε και τον συγκίνησε βαθιά. Η ερμηνευτική του προσέγγιση – ψυχικά φορτισμένη, αυθεντική, συχνά αποδεσμευμένη από τα αυστηρά όρια της εποχής – τον ανέδειξε σ’ έναν ειλικρινή εκφραστή της νοσταλγίας και της αισθητικής ενός μουσικού κόσμου που δεν έπαψε ποτέ να γοητεύει. Η καθοριστική συνεργασία του με τον βαθύ γνώστη του ελαφρού τραγουδιού του 20^ου αιώνα, Δαυίδ Ναχμία, σηματοδότησε και την απαρχή του προσωπικού του μουσικού οδοιπορικού – ενός ταξιδιού στην καρδιά μιας άλλης εποχής, με πυξίδα πάντα το βίωμα και την ειλικρίνεια.