Άλλες δράσεις

Χρήστος Παπούλιας | Υπεράσπιση της κρύπτης

06.10.26 - 21.02.27
, 11:30 - 12:00

06.10.26 - 21.02.27
, 16:30 - 17:00

Σύνθεση: Αλέξης Καλοφωλιάς

Σε διάλογο με: Αδύναμα έργα | Η αρχιτεκτονική του Χρήστου Παπούλια και οι φίλοι του

Μια πρωτότυπη σύνθεση σε ανάθεση για την έκθεση

Το ηχητικό τοπίο του Αλέξη Καλοφωλιά θα ακούγεται στις αίθουσες καθημερινά, 11:30-12:00 και 16:30-17:00

Η παρτιτούρα διερευνά το ηχητικό τοπίο που θα μπορούσε να αναδυθεί από τη σύγκλιση των στοιχείων που ο Χρήστος Παπούλιας θεωρούσε κεντρικά στη σκέψη και την πρακτική του: το σκοτάδι και το φως, και την αλληλεπίδρασή τους ως ανθρωπολογικά, ιστορικά και χωρικά μεγέθη· και την κατάργηση των τεχνητών διαχωρισμών που υπονομεύουν τη δέσμευση της αρχιτεκτονικής να είναι μια τέχνη στην υπηρεσία του ανθρώπου και του τοπίου, ωθώντας την αντίθετα προς την επιτήδευση και μια στείρα μουσειακότητα.

Ο ήχος οργανώνεται σε δύο αλληλοεπικαλυπτόμενα στρώματα: το ένα σκοτεινό, θεμελιωμένο στις χαμηλές συχνότητες· το άλλο φωτεινό, αραιό, σχεδόν διάφανο. Η σύνθεση συνδυάζει θεματικούς άξονες που αναπτύσσονται παράλληλα, χωρίς κανένας να υπερισχύει των άλλων: ηχογραφήσεις πεδίου από τους τόπους όπου έζησε και εργάστηκε ο Παπούλιας, αποσπάσματα από συνεντεύξεις του και ηχητικές αποδόσεις των υλικών του. Με οδηγό τις δικές του αφηγήσεις για τη ζωή και τη διαδρομή του, η μουσική επιχειρεί μια γεωμετρία ήχων που εντοπίζει, με ακουστικούς όρους, το σημείο όπου ο δημιουργός συναντά τον στοχαστή —κατασκευάζοντας μια κρύπτη, έναν χώρο απόθεσης «χωρίς όψεις», όπως περιέγραφε τα σχέδιά του για το Μουσείο της Ακρόπολης.

Η χωρική «μουσική» του Χρήστου Παπούλια δεν ορίζεται ούτε από την αξίωση του επιμέρους να κυριαρχήσει στο γενικό ούτε από κάποιον κραυγαλέο ιστορικισμό, αλλά από την ασκητικότητα του δημιουργού και τη συνθετική ικανότητα του αρχιτεκτονικού βλέμματος. Διερευνά την παρουσία του παρελθόντος μέσα στο παρόν: μια παρουσία που διεκδικεί το παρόν, το υπερβαίνει και ταυτόχρονα συμφιλιώνεται μαζί του —όπως η γραμμή του μπάσου που περιγράφει ο Jean Starobinski, η οποία δεν σβήνει τους παλιούς τόπους και ρυθμούς, αλλά τους τοποθετεί στο βάθος.

Για τον συνθέτη

Ο Αλέξανδρος (Αλέξης) Καλοφωλιάς είναι μουσικός και μεταφραστής. Μεταφράζει επαγγελματικά λογοτεχνία από το 1995 —μεταξύ άλλων έργα των George Orwell, Hunter S. Thompson, Leonard Cohen, J. M. Coetzee και Patti Smith και οι μεταφράσεις του έχουν τιμηθεί με το Βραβείο ΕΙΛΜ/ΕΑΕ (2013) και το Βραβείο Ιουλίας Ιατρίδη (2026). Είναι επίσης μέλος των συγκροτημάτων The Last Drive, The Earthbound, Thee Holy Strangers και Alex K & the Circle, με δεκαπέντε LP και πέντε EP στο ενεργητικό του, ενώ γράφει μουσική για θέατρο, κινηματογράφο και χορό.

Στη φωτογραφία: