Συναυλίες

ΗΧΟΧΡΩΜΙΕΣ | Nabelóse

  • 15.12.26
    , 20:30

Οι Nabelóse είναι ένα ντουέτο που ζει ανάμεσα σε κόσμους — ανάμεσα στα Άλπεις και το Αιγαίο, ανάμεσα στη σύνθεση και τον αυτοσχεδιασμό, ανάμεσα στο αρχαίο τραγούδι και τον απόλυτα σύγχρονο ήχο.

Το πρότζεκτ, που δημιουργήθηκε το 2016 κατά τη διάρκεια μιας καλλιτεχνικής παραμονής στο Τιρόλο της Αυστρίας, φέρνει μαζί την Ελληνο-Αυστριακή κορνίστα Έλενα Μαργαρίτα Κακαλιάγκου και τη Βιεννέζα πιανίστα, συνθέτρια και επιμελήτρια Ίνγκριντ Σμόλινερ — δύο από τις πιο ξεχωριστές φωνές της ευρωπαϊκής πειραματικής μουσικής.

Η μουσική τους αντλεί έμπνευση από τις αλπικές και τις ελληνικές λαϊκές παραδόσεις, μεταμορφώνοντας τις βαθιά ριζωμένες επιρροές μέσω εκτεταμένων τεχνικών στο πιάνο, το κόρνο και τη φωνή σε κάτι εντελώς δικό τους: οικείο αλλά και απέραντο, διαμορφωμένο από τη μνήμη, το τοπίο και την αίσθηση της διαμονής ανάμεσα σε τόπους και χρόνους.

 

Έλενα Κακαλιάγκου, κόρνο

Ingrid Schmoliner, πιάνο

 

Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2026 | 20:30

Εισιτήρια: 10€, 9€ (ThF_Friends)

 

Η Σμόλινερ έχει λάβει βραβεία από τον Δήμο της Βιέννης και το Αυστριακό Ομοσπονδιακό Υπουργείο Πολιτισμού και είναι συνιδρύτρια του μακροχρόνιου φεστιβάλ New Adits στην Καρινθία. Η Κακαλιάγκου — γεννημένη στο Βόλο, σπούδασε στο Γκρατς και στο Ελσίνκι — εμφανίζεται διεθνώς με συγκροτήματα όπως οι zeitkratzer και οι Zinc & Copper, συμμετέχοντας σε φεστιβάλ από το Τόκιο έως τη Νέα Υόρκη. Μαζί, τα τρία άλμπουμ τους εκτείνονται από το ντεμπούτο NABELÓSE (2017) μέσω του OMOKENTRO (2023) έως το πρόσφατα κυκλοφορημένο HAAR (Trost Records, 2026), με κάθε ένα από αυτά να προχωρά πιο βαθιά σε ποιητικό και μελωδικό έδαφος, παραμένοντας παράλληλα προσηλωμένο στην πλούσια εξερεύνηση των υφών. Η φωνή — που πάντα αποτελούσε μέρος του οπλοστασίου τους — δεν ήταν ποτέ τόσο εμμονικά κεντρική. Το να ακούσει κανείς το Nabelóse στην Αθήνα σημαίνει να κλείσει έναν ιδιαίτερο κύκλο. Η μουσική φαντασία της Έλενας Κακαλιάγου διαμορφώθηκε από το ίδιο αιγαιοπελαγίτικο φως και τη λαϊκή μνήμη που διαποτίζει αυτή την πόλη — και το ντουέτο τιμά αυτές τις ρίζες όχι μέσω της νοσταλγίας, αλλά μέσω της μεταμόρφωσης.

 

 

 

0