Αγάπα αν τολμάς

Δραματοθεραπεία – Ψυχοβιωματικές συναντήσεις.

Η αγάπη είναι τέχνη και η τέχνη είναι αυτή που θα μας οδηγήσει στα μονοπάτια και τις φάσεις της αγάπης.

Στις συνευρέσεις μας η τέχνη, με την χρήση της δραματοθεραπείας (ψυχοθεραπευτική προσέγγιση μέσω τέχνης), θα μας προσφέρει διάφορες τεχνικές έκφρασης (συμβολισμούς, εικαστικά, ενσωμάτωση ρόλου, ποιητική ανάλυση, μεταφορές και μύθους, κατευθυνόμενη φαντασία κλπ.) και στιγμές που θα μας επιτρέψουν να συναντήσουμε τον εαυτό μας, τη συμπεριφορά μας και την αντιμετώπιση που έχουμε προς τις εκφάνσεις της αγάπης. Η επαφή με την τέχνη δίνει ζωή στη φαντασία και η φαντασία παρουσιάζει μοναδικά πλεονεκτήματα σαν μέσο θεραπευτικής συνειδητοποίησης ή αλλαγής, όπως τη δυνατότητα υπέρβασης της «περιορισμένης» πραγματικότητας, ανοίγοντας νέους δρόμους συνάντησης και την κινητοποίηση του συναισθήματος.  

Οι δραματοθεραυτικές αυτές συναντήσεις, ζευγαρώνοντας την τέχνη με τον έρωτα, σε καλούν να έρθεις σε επαφή με τα πολύ πρωταρχικά, να ζεις το σύνολο των πραγμάτων, το σύνολο των συναισθηματικών σου καταστάσεων και όχι κάποια κομμάτια. Αυτό θα σε οδηγήσει στον αυτοπροσδιορισμό μέσα στην κοινωνία.

Θα διανύσουμε μια διαδρομή ανάμεσα σε πλούσια λογοτεχνικά κείμενα, σε υπαρξιακές θεατρικές δημιουργίες, σε πληγωμένες ή ναζιάρες νότες τραγουδιών, θα σταθούμε στις πινελιές σπουδαίων εικαστικών έργων… και όλα αυτά για να περιηγηθούμε ανάμεσα στις φάσεις και εκφάνσεις της συναισθηματικής σύνδεσης και αποσύνδεσης. Τα είδη της αγάπης, η έννοια και η σημασία της, η βαθιά ανάγκη του ανθρώπου για συντροφικότητα, το αναπάντεχο της μεγαλύτερης αλλαγής, προορισμοί μας.

Η αγάπη είναι η αρχή της ύπαρξης και το μόνο τέλος της, γεννηθήκαμε για να αγαπάμε, μας μένει να μάθουμε πώς αγαπάμε.

Με τη Λουκία Αποστολίδη, ψυχολόγο, Msc ψυχολόγο της Υγείας, συστημική ψυχοθεραπεύτρια, δραματοθεραπεύτρια.

2 Φεβρουαρίου 2026 | Επιθυμία-Φλερτ-Σαγήνη-Αρχή

Μέσα στη φαντασία του έχει σημασία ό,τι επιλέξει, σαν την Dulcinea του Don Quichote. Φαντασίωση: «Μια ολόκληρη στιγμή απόλυτης ευτυχίας: είναι μήπως λίγο αυτό, έστω και για ολόκληρη τη ζωή ενός ανθρώπου;»

Αχ αυτές οι παρανοήσεις και οι τόσες μεγάλες προσδοκίες, γίνονται αυταπάτες εάν δεν βουτήξουμε στο άγνωστο και στην αβεβαιότητα του καινούριου. Συνάντηση με σκέψεις και συλλαβές που κυλούν και αρχίζουν να βγάζουν νόημα στην ρευστότητα και την σχετικότητα τους, συνάντηση με την ποίηση.

16 Φεβρουαρίου 2026 | Έρωτας-Πάθος-Πόθος

Η εμπειρία του «ερωτεύομαι» είναι εξωτική και έντονη, καταρρέουν τα όρια και εισερχόμαστε στον κόσμο του πόθου σαν το «Ονειρο καλοκαιρινής Νυχτός». Φοβάσαι όταν έρχεται κάτι και σου γκρεμίζει όλα όσα όμως τακτοποιημένα στο μυαλό σου. Και όταν ερωτεύεσαι φοβάσαι, όμως νιώθεις ζωντανός. Οι «Βάκχες» είναι σαν τον έρωτα. Ο έρωτας σε φέρνει σε επαφή με τα πολύ πρωταρχικά, αρκεί να είσαι ανοιχτός να δημιουργήσεις σχέσεις. Το ασύνειδο, ο χώρος που συνδέεται με τις βαθύτερες επιθυμίες μας, αυτές που δεν συνάδουν απαραίτητα με την ταυτότητά μας και δεν υπόκεινται στον έλεγχο του μυαλού μας. Τι κρύβεται εκεί; Μα ο πραγματικός εαυτός μας.

2 Μαρτίου 2026 | Αγάπη-Συντροφικότητα

Η πραγματικότητα που αντικατέστησε το όνειρο. Βρισκόμαστε στο επίπεδο της αγάπης που είναι συνυφασμένη με την ωριμότητα, την αυτογνωσία και το θάρρος. Όπως ισχύει και για κάθε άλλη τέχνη, έτσι και η τέχνη της αγάπης απαιτεί άσκηση και συγκέντρωση, όπως επίσης και αυθεντική διορατικότητα και κατανόηση. Ρεαλισμός, πραγματικότητα, γείωση κυριαρχούν εδώ με την χρήση της φωτογραφίας, των εικαστικών, της αίσθησης του απτού. Το κοίταγμα στον καθρέφτη, όσο δύσκολο και αν είναι, η ενσυναίσθηση, η συμφιλίωση και η συντροφικότητα με τον εαυτό είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την κατανόηση και την αποδοχή του άλλου.

16 Μαρτίου 2026 | Αποχαιρετισμός-Απογοήτευση-Τέλος

Η θλίψη της απόρριψης, ο πόνος του τέλους ή η αίσθηση μιας γλυκιάς μελαγχολίας για το όνειρο που χάθηκε αφήνοντας τη σκέψη πως η ανάμνηση κάποιων συναισθημάτων είναι σημαντικότερη από κάθε απόκτηση; Όταν χάνουμε κάποιους δεσμούς που μας έχουν συγκροτήσει, τότε δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε και τι κάνουμε. Ο «Ερωτόκριτος» και το “GOODBYE LINDITA” θα ανταμώσουν για να μας βοηθήσουν στον αποχωρισμό. Ας κάνουμε το βουβό πένθος του αποχωρισμού, έκφραση σωματική και τραγούδι λυτρωτικό.

2, 16 Φεβρουαρίου, 2, 16 Μαρτίου 2026

Δευτέρα, 18:00-20:00

Κόστος μεμονωμένης συνάντησης: 20€

Κόστος συμμετοχής Φίλων THF: 18€

Μέγιστος αριθμός συμμετοχών: 15

• Δεν πραγματοποιούνται αναπληρώσεις μαθημάτων.
• Μεταφορές θέσεων επιτρέπονται έως και 48 ώρες πριν το σχετικό πρόγραμμα (για τα προγράμματα που διεξάγονται Σαβ/κο- εφόσον δεν έχουν συμπληρωθεί 48 ώρες πριν από την έναρξη του σχετικού προγράμματος- μέχρι την Παρασκευή στις 15:00).
• Επιστροφές του αντιτίμου του εισιτηρίου γίνονται μόνο σε περίπτωση ακύρωσης του σχετικού προγράμματος από το Ίδρυμα.

Λουκία Αποστολίδη

Ψυχολόγος (ΕΚΠΑ), MSc στην Ψυχολογία της Υγείας και PGCert στην Ψυχολογία των Εξαρτήσεων. Συστημική- Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια ξεκινώντας στο Tavistock & Portman Clinic του Λονδίνου και συνεχίζοντας στην Ελλάδα στο ΕΠΙΨΥ – Ιατρείο της Οικογένειας όπου δούλεψε στο θεραπευτικό του πλαίσιο με οικογένειες. Επίσης, είναι Δραματοθεραπεύτρια. Στο Λονδίνο έχει εργαστεί σαν σύμβουλος σε δημόσιο σχολείο όπου έκανε παιγνιοθεραπεία. Στην Ελλάδα έχει εργαστεί στη διαχείριση ομάδων Δραματοθεραπείας στον ΟΚΑΝΑ και στο ΚΕΘΕΑ. Είναι συνιδρύτρια και επιστημονική συνεργάτης του ΚΕΣΥΨΕ. Είναι εξωτερική συνεργάτης στο Παιδιατρικό Κέντρο Αθηνών, στο τμήμα Παιδικής Ενδοκρινολογίας και Διαβήτη όπως και στο Ίδρυμα Θεοχαράκη. Μέλος του Βρετανικού Συλλόγου Ψυχολόγων.