Τα ερωτικά του έργα, με τη φωτιά του πάθους και του μύθου της νεότητας, είναι απαλλαγμένα από υποκρισία, αφήνοντας ελεύθερες τις μορφές του να ζήσουν τη χαρά της επαφής των σωμάτων, το σκίρτημα, τον οργασμό. Η πνοή της ηδονής είναι άμεσα διακριτή και ανοιχτές οι πόρτες στο βασίλειο της φαντασίας. Ο ίδιος γνωρίζει ότι ο έρωτας στην τέχνη είναι πάντα αθώος, μια «πραγματικότητα» χωρίς τέλος, στον απέραντο χώρο των ονείρων και των επιθυμιών. Οι αισθησιακές του μορφές έχουν τη δική τους ερωτική συνομιλία και ναρκισσιστική αυταρέσκεια. Οι ερωτικές αλήθειες στην τέχνη είναι άπειρες, όπως ενδεικτικά στα έργα των Egon Schiele, Lucian Freud, Balthus, καθώς και των Γιάννη Τσαρούχη, Γιάννη Μόραλη και Τάκη, που υμνούν, καθένας με το δικό του μορφοπλαστικό ιδίωμα, την πίστη του στην αθανασία του έρωτα. Ο Τσόκλης, στις πολυπρόσωπες ερωτικές του συνθέσεις, βάζει σε ισότιμη θέση τους ερωτευμένους με τους μοναχικούς, προκαλώντας μια διέγερση, που έχεις την αίσθηση ότι επιθυμεί να αγκαλιάσει τη χαμένη τρυφερότητα. Έτσι, ο παθιασμένος έρωτας έχει την ίδια μοίρα ζωής με τον άτυχο, αφού έχουν κοινό παρονομαστή την άσβεστη επιθυμία.

Ο Τσόκλης εκφράζεται πάντα ελεύθερα, γιατί ελεύθερο είναι και το πνεύμα του. Δημιουργεί ένα έργο καθαρά διανοητικό, που δεν φαίνεται μονάχα από τη σύνθεση της δομής του, αλλά και από το πνεύμα της κατασκευής του, το οποίο είναι ιδιοφυές. Ο ίδιος, εξάλλου, διαρκώς ανανεώνει την τέχνη του, ανανεώνει την έκφραση των έργων του και αποκαλύπτει με άμεσο και αληθινό τρόπο τον οραματικό του κόσμο. 

Ο εφευρετικός Τσόκλης, με την ακόρεστη πνευματική του τόλμη και την εκφραστική του ευλυγισία, άλλοτε μέσα από σύμβολα και άλλοτε μέσα από μύθους, ορίζει το δικό του σύμπαν. Ο διανοητικός του πλούτος, σε συνδυασμό με τη φλογερή του φαντασία, καθιστούν τα ανέφικτα εφικτά, καταφέρνοντας να δημιουργήσουν τα πολυσυζητημένα μνημειακά του έργα Κιβωτός, Αντανακλάσεις στην Τήνο, Tsoclis, εγώ, ο τελευταίος λεπρός στη Σπιναλόγκα, Μήδεια, Συμπερασματικός Οιδίποδας, Η απρονοησία του Προμηθέα, 100 βρύσες που στάζουν σε 100 κουβάδες, Μικάντο, Κίτρινη σκάλα, Κολώνες, Πληροφορίες, Σπίρτο, Μεγάλο φεγγάρι κ. ά.

Τριάντα περίπου χρόνια μελετώ και απολαμβάνω το έργο του Τσόκλη, αφού είχα το προνόμιο στην Πινακοθήκη Πιερίδη να είμαι αντιμέτωπος με τα ιστορικά του έργα Η βάρκα και Το καμακωμένο ψάρι, για μακρά χρονικά διαστήματα. Πρόκειται για μνημειακά έργα, που αντιπροσωπεύουν τις τομές που όρισε ο Τσόκλης στην εξέλιξη της τέχνης. Το πρώτο ορίζει τη σχέση του με τη ζωγραφική δράση και, όπως ο ίδιος δηλώνει: «Η ζωγραφική, σήμερα για μένα, δεν είναι παρά μια ανάμνηση. Δηλαδή, μια εποχή που οι άνθρωποι αρέσκονταν στο να επιδεικνύουν χειρωνακτικές ικανότητες. Έκανα μεγάλη προσπάθεια, τα τελευταία χρόνια, για να δείξω ένα σεβασμό προς τους ζωγράφους-ζωγράφους αυτούς που λέμε. Δεν ήθελα μια πολεμική μαζί τους. Τώρα, όμως, βλέπω ότι θα ήταν καλύτερα να τους είχα πολεμήσει, γιατί καθυστέρησαν, όσο μπορούσαν από τη δική τους πλευρά, την εξέλιξη της τέχνης. Εάν ψάξεις καθ’ όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα να βρεις τους ζωγράφους και τους αριθμήσεις και από την άλλη, αν αριθμήσεις αυτούς που συνέβαλαν στην ανανέωση της τέχνης, τότε οι ζωγράφοι δεν ξεπερνούν τους πέντε ή δέκα, ενώ οι άλλοι είναι εκατοντάδες για να μην πω χιλιάδες… Η μόνη μας ελπίδα είναι να δούμε ξανά τα υπάρχοντα πράγματα. Πρέπει να ξεχάσεις την τέχνη, αν θέλεις να κάνεις τέχνη. Δεν θα κάνουμε ποτέ πρωτοποριακή τέχνη, όσο η παιδική μας ηλικία προηγείται της ωριμότητάς μας. Εάν δεν ξαναγίνουμε σαν ένα παιδί, που με έκπληξη βλέπει τον κόσμο, δεν θα κάνουμε ποτέ πρωτοποριακή τέχνη».

Η τέχνη είναι κάτι ζωντανό για τον Τσόκλη. Το καμακωμένο ψάρι, με τον πιο εμβληματικό τρόπο, ορίζει τη δική του προσφορά στη φυσιογνωμία της εξέλιξης της τέχνης, με δυνατά οπτικά σύμβολα κινητικών φαινομένων, αλλά συνάμα ορίζει και οριοθετεί την ενότητα των έργων του, που αποκαλεί «ζωντανή ζωγραφική». Ο Τσόκλης οικειοποιείται την τεχνολογία για την απόδοση του οραματικού του κόσμου. Εκείνο, όμως, που επίμονα τον απασχολεί είναι η μορφή και η άρρηκτη σχέση της με τη μνήμη, τη μεταμόρφωση, το μύθο και το μυστήριο. Έτσι, από τη ζωή της θάλασσας και τη φθαρμένη από τα κύματα βάρκα, μας φέρνει αντιμέτωπους με την άλλη όψη του χρόνου, την ακριβή στιγμή του τέλους. Από το Καμακωμένο ψάρι, που βασανιστικά σπαρταρά χωρίς να πεθαίνει, έως τα μεταγενέστερα Καναρίνια, που ασταμάτητα φτεροκοπούν, παλεύοντας για την ελευθερία τους, όλα φτάνουν πιο κοντά στην ουσία της ζωής. Οι βιντεογραφημένες εικόνες του, αυτές πάνω στη ζωγραφική επιφάνεια, ενδυναμώνουν με την κίνησή τους την αγωνιώδη επιθυμία για ζωή. Η τέχνη γνωρίζει καλά ότι δεν σε αφήνει όταν την αφήνεις γιατί, όπως υποστηρίζει: «Θέλω να αποδειχθεί σε μένα πρώτα και ύστερα στους άλλους ότι δεν έχασα άδικα τη ζωή μου. Ότι δεν ήμουν ένας ανόητος άνθρωπος και ότι το πέρασμα μου, λίγες ώρες μετά το θάνατό μου, θα είναι ακόμη χρήσιμο».

Πολλές φορές, θλιμμένος και πεισματικά διεισδυτικός, ακατάπαυτα δουλεύει μεταξύ της απεικόνισης και της αφαίρεσης. Η σκέψη του, συνήθως, κινείται ανάμεσα σ’ ένα αίσθημα απελπισίας και σε μια πνοή αισιοδοξίας. Η πληρότητα και η συνέπεια χαρακτηρίζουν το έργο του, θαρρείς σαν να επιδιώκει να το συνενώσει με την κοινή ανθρώπινη συνείδηση. Η ζωγραφική, για τον ίδιο, δεν είναι απλό μέσο απεικόνισης, αλλά προσέγγισης της βαθύτερης ουσίας της πολυπλοκότητας του κόσμου. «Προσπάθησα πάντα να είμαι συνεπής με τον ρόλο του καλλιτέχνη, όπως εγώ τον αντιλαμβάνομαι, ως παρατηρητή δηλαδή, ως καταγραφέα» δηλώνει ο ίδιος και συνεχίζει: «και, καθώς πολλά από αυτά που έπεφταν στην αντίληψή μου, δεν μου άρεσαν ή τραυμάτιζαν την ευαισθησία μου, έβρισκα τρόπους έμμεσους να εκφράσουν τη δυσαρέσκεια, την αγανάκτηση ή την αντίθεσή μου. Κι ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν ανέξοδες χαρές και πολυέξοδες λύπες». 

Ο Τσόκλης, στα ενενήντα του χρόνια, συναντά για μια ακόμη φορά τον αγέραστο εαυτό του στην 122η ατομική του έκθεση, στο ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη, σε μια σύνοψη πενήντα αντιπροσωπευτικών κορυφαίων του έργων, με τόση ομορφιά, που σχεδόν σου κόβεται η ανάσα, πείθοντάς μας ότι η τέχνη του είναι αδιαμφισβήτητα αχώριστη από τη ζωή του. Όπως ο ίδιος μου εξομολογήθηκε: «Σε όσους καθρέφτες κι αν κοίταξα, πάντα τον εαυτό μου έβλεπα μέσα. Κάποτε μακιγιαρισμένο, άλλοτε γερασμένο ή τραυματισμένο, χαρούμενο ή λυπημένο, μα τον εαυτό μου. Και δεν μπορώ να πω πως πάντα μου αρέσει. Κι όμως, μ’ αυτό το πρόσωπο υποστηρίζω την ύπαρξή μου». Όπως έγραφα και παλαιότερα, ο Κώστας Τσόκλης, όλα αυτά τα χρόνια, μας παρηγορεί και μας εμπνέει, μας είναι απαραίτητος, γιατί, με το έργο του, φωτίζει το αύριο μ’ έναν πρωτόφαντο κώδικα όρασης. Χρησιμοποιώ τον όρο κώδικα γιατί είναι μια έννοια που αρέσει στον ίδιο και σημαδεύει τη δημιουργική του δράση και την ολόγυμνη αλήθεια της, αποκαλύπτοντάς μας την τέχνη του, το μεγάλο θάρρος του και το πιο υπολογίσιμο. Ένα σπουδαίο έργο, που μεγαλώνει τον κόσμο μας, αφού, με την καθαρότητα του, καθρεφτίζει τον ιλιγγιώδη πόνο της ζωής και τις χαρές που την κάνουν να αξίζει.

The post Κώστας Τσόκλης: Το γκριζωπό φως μιας ζωγραφικής αλήθειας (Μέρος B’) appeared first on B&M Theocharakis Foundation for the Fine Arts and Music.

Ξεκινήστε από εδώ!

The post Ψηφιακή περιήγηση στο Ίδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη appeared first on B&M Theocharakis Foundation for the Fine Arts and Music.

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΟΚΛΗΣ κατατάσσεται στους κορυφαίους εννοιολογικούς δημιουργούς της σύγχρονης τέχνης μας και με το έργο του σηματοδοτεί την εδραίωση και την εξέλιξή της. Η βαθιά του ενόραση τον οδηγεί, περίπου από το 1955 έως σήμερα, στη μετατροπή του πραγματικού σε φανταστικό και του αόρατου σε ορατό, καθώς επιχειρεί αδιάκοπα να κατακτήσει μια προσωπική πλαστική έκφραση γεμάτη από ποιητική ένταση και φιλοσοφική δύναμη. Τολμηρός και θαρραλέος, παλεύει με τις αξίες και τα όρια της ζωγραφικής για την ολοκλήρωση του πολυεπίπεδου έργου του, το οποίο καθρεφτίζει το οξυδερκές του πνεύμα. Η δουλειά του διακρίνεται από τη συνεχή εξέλιξη, την υψηλή τεχνική ακρίβεια και την σημειολογική πυκνότητα. Ενδεχομένως, γιατί το ομοίωμα της σημασίας της, μέσα από τη διαφορετικότητα της μορφοπλαστικής του υπόστασης, την κάνει μοναδική. Μοναδική για την τέχνη, μοναδική για τη συγκίνηση, που προκαλεί στον θεατή. Έτσι, κατέκτησε τη θέση του ανάμεσα στους πρωτεργάτες της σύγχρονης τέχνης με ένα τεράστιο σύνολο νοηματικής έντασης από έργα ζωγραφικής, εγκαταστάσεις, κατασκευές, performance, assemblage και βιντεοπροβολές, επιβεβαιώνοντας τα λόγια του: «Η τέχνη δεν είναι για να κάνει τον άνθρωπο πιο δυστυχισμένο, αλλά για να τον λυτρώνει.»

Ο Τσόκλης είναι άτεγκτος σε πολλά πράγματα, αφού παραμένει τόσο ειλικρινής απέναντι στην τέχνη του, όσο είναι και με τον εαυτό του. Δεν φοβάται να μου πει: «Η τέχνη είναι αχάριστη. Συνήθως γινόμαστε δούλοι της, και τότε αυτή, αντίθετα με τις επιδιώξεις μας, μας περιφρονεί. Έτσι, όμως, και τη χαστουκίσεις, την προσβάλλεις, τρέχει πίσω σου. Ο μόνος τρόπος λοιπόν να σώσεις τη σχέση σου μαζί της, είναι να περιφρονείς τις απαιτήσεις της. Να μην έχεις καμία σχέση με την τέχνη, αν τέχνη θέλεις να κάνεις…» Η ζωή του είναι περιπετειώδης, όπως και η δουλειά του, αφού πάντα αναζητά κάτι ουσιαστικότερο στο πέρασμα του χρόνου. Έζησε και εργάστηκε για πολλά χρόνια στο κέντρο της Ευρώπης, εικοσιτέσσερα στο Παρίσι, τρία στη Ρώμη και δυο στο Βερολίνο. Όταν μιλάει για τη γενιά του, χωρίς περιστροφές, δηλώνει για τους ομότεχνούς του ότι τον ενδιαφέρουν «οι εκφραστές της Pop Art ή του Nouveau Réalisme, όσοι ανεδείχθησαν, και παραμένουν για μένα οι πιο σημαντικοί. Ο Rauschenberg, ο Jim Dine, ο Oldenburg και άλλοι. Το ίδιο ισχύει και για του Nouveau Réalisme, Arman και Klein. Ο Pierre Restany έπαιξε πράγματι μεγάλο ρόλο στη δουλειά μας. Ήμουν τότε μαζί με το Βλάση Κανιάρη, ένα πνεύμα επαναστατικό με μεγάλη ποιότητα, που άρχισε να ζωγραφίζει πάνω στον τοίχο, ενώ εγώ σχεδίασα ένα πίνακα, επιχειρώντας να εκφραστώ. Ήμουν ένας φυλακισμένος άνθρωπος. Η σχέση μου, όμως, με τον Κανιάρη με βοήθησε να ελευθερωθώ. Είναι ένα από τα πράγματα που του χρωστάω. Όπως είναι και εκείνος μου χρωστάει άλλα πράγματα, για να είμαι δίκαιος με τον εαυτό μου. Δεν οφείλω μόνο, αλλά και μου οφείλουν. Όπως και με τον Παύλο… Επίσης εκτιμώ την οκτάδα που διάλεξε ο Ιωακειμίδης για τον Ελληνικό Μήνα στο Λονδίνο. Πρώτο και κύριο θα έλεγα τον Κουνέλλη, τον Φασιανό, τον Σαμαρά, τον Κανιάρη. Και μετά, σε κατώτερη μοίρα, θα έβαζα τον Παύλο, τον Κεσσανλή, τον Θόδωρο. Σαν κορυφή επίσης θα έβαζα την Χρύσα και, βέβαια, αναμφισβήτητα, καλώς ή κακώς, συμπαθής ή αντιπαθής, τον Τάκη. Έχει κάνει μια δουλειά που τιμά τους Έλληνες».

Η εικαστική δημιουργία, εδώ και αρκετές δεκαετίες, φωτίζεται από το διεισδυτικό του πνεύμα. Η οπτική του έχεις την πεποίθηση ότι βυθίζεται στο μέλλον και η δράση του ότι προχωρά με ταχύ ρυθμό, ιδέα προς ιδέα, χωρίς το ένα έργο του να αναιρεί το άλλο. Έτσι, κατάφερε να μετατρέψει τις σκέψεις του σε αισθητικές ιδέες. Μεγάλη τέχνη γνωρίζει ότι σημαίνει ολοκληρωμένη έκφραση. Η αλήθεια αποκαλύπτεται, με μέσα αυστηρά αισθητικά, σαν ένα ατέρμονο αστραφτοβόλημα, ξεκινώντας από τα πορτρέτα της μητέρας και του πατέρα του, για να συνεχίσει στις αταξίδευτες θάλασσες, τα καθρεφτένια φεγγάρια, τα πυρακτωμένα δέντρα, τα μολυβένια σύννεφα και τα απειλητικά καρφιά, έως το εντυπωσιακό πορτρέτο της συζύγου του Ελένης και την είσοδο του σπιτιού του, στην οδό Αξιού 15, στους Θρακομακεδόνες, του καταφυγίου της δημιουργικής του δράσης, μεταξύ των άλλων αντιπροσωπευτικών του έργων. Και, όπως έγραφα, στον κατάλογο της έκθεσης C. Tsoclis Αποτυπώματα πορείας: «Ο Σωκράτης στο τέλος της Απολογίας λέει: Ποιος πάει για το καλύτερο, ο Θεός το ξέρει». Ο Τσόκλης, στο πέρασμα του χρόνου, μένει πιστός στην αδιάσπαστη πορεία της έμπνευσής του και ακριβέστερα της ίδιας της ανανεωτικής του δράσης. Παραμένει πιστός στο συνεχή του αγώνα, να δώσει νέα μορφή και νόημα στον κόσμο των εικόνων του. Όπως ο ίδιος λέει: «Μετά από χρόνια αναγκαίας περιπλάνησης σε χαραγμένα ήδη μονοπάτια, τώρα ιχνηλατώ τα βήματα μου και χαρτογραφώ τις πλάνες μου και τις εμμονές μου. Αναζητώ τη δροσιά στον ίσκιο του ίδιου του σώματός μου…». […]

The post Κώστας Τσόκλης: Το γκριζωπό φως μιας ζωγραφικής αλήθειας (Μέρος Α’) appeared first on B&M Theocharakis Foundation for the Fine Arts and Music.

Κατεβάστε εδώ φωτογραφικό υλικό και το δελτίο τύπου της έκθεσης.

The post Κώστας Τσόκλης. Ζωγραφική. Όρια και Υπερβάσεις. appeared first on B&M Theocharakis Foundation for the Fine Arts and Music.

7/9/2020-8/11/2020

Το Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη ξεκινάει τη νέα εικαστική του περίοδο, στις αρχές Σεπτεμβρίου 2020, με την αναδρομική έκθεση ζωγραφικής του καταξιωμένου δημιουργού Κώστα Τσόκλη, με αφορμή τα 90 χρόνια από τη γέννησή του.

«Ο ΚώσταςΤσόκλης», όπως γράφει σ επιμελητής της έκθεσης, Τάκης Μαυρωτάς«κατατάσσεται στους κορυφαίους εννοιολογικούς δημιουργούςκαι η βαθιά του ενόραση τον οδηγεί,περίπου από το 1955 έως σήμερα, στη μετατροπή του πραγματικού σε φανταστικό και του αόρατου σε ορατό, καθώς επιχειρεί αδιάκοπα να κατακτήσει μια προσωπική πλαστική έκφραση γεμάτη από ποιητική ένταση και φιλοσοφική δύναμη.Τολμηρός και θαρραλέος, παλεύει με τις αξίες και τα όρια της ζωγραφικής για την ολοκλήρωση του πολυεπίπεδου έργου του, το οποίο καθρεφτίζει το οξυδερκές του πνεύμα.Η δουλειά του διακρίνεται από τη συνεχή εξέλιξη,την υψηλή τεχνική ακρίβεια και την σημειολογική πυκνότητα.Ενδεχομένως, γιατί το ομοίωμα της σημασίας της, μέσα από τη διαφορετικότητα της μορφοπλαστικής του υπόστασης, τηνκάνει μοναδική. Μοναδική για την τέχνη, μοναδική για τη συγκίνηση, που προκαλεί στον θεατή. Έτσι, κατέκτησε τη θέση του ανάμεσα στους πρωτεργάτες της σύγχρονης τέχνης με ένα τεράστιο σύνολονοηματικής έντασης από έργα ζωγραφικής, εγκαταστάσεις, κατασκευές, performance, assemblage και βιντεοπροβολές,επιβεβαιώνοντας τα λόγια του: «Η τέχνη δεν είναι για να κάνει τον άνθρωπο πιο δυστυχισμένο, αλλά για να τον λυτρώνει.»

Επιμέλεια έκθεσης: Τάκης Μαυρωτάς

ΘΕΟΦΙΛΟΣ. Θνητοί, Ήρωες και Θεοί

18/11/2020-7/3/2021

Εβδομήντα σημαντικά έργα του Θεόφιλου θα παρουσιαστούν στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. και Μ. Θεοχαράκη, τα οποία προέρχονται, στην πλειονότητά τους, από το Μουσείο Θεόφιλου στην Βαρειά της Μυτιλήνης, σε άμεση συνεργασία με τον Δήμο Μυτιλήνης, καθώς, επίσης, και με δανεισμούς από Μουσεία, Πινακοθήκες, Τράπεζες και ιδιωτικές συλλογές από όλη την επικράτεια.

«Ο Θεόφιλος είναι ο ακλόνητος θεματοφύλακας της ελληνικής ιστορίας και της παράδοσης, δεν τον ενδιέφεραν οι απλές αποτυπώσεις της στιγμής, αλλά η πολυπρόσωπη αποτύπωση ιστορικών γεγονότων, αγωνιστών και ηρώων, που κατάφεραν να περάσουν από το εγώ στο εμείς», γράφει στον κατάλογο ο επιμελητής της έκθεσης, Τάκης Μαυρωτάς.

«Ο παθιασμένος αυτός ζωγράφος, που τόσο άδικα ελεεινολογούσαν και περιφρονούσαν, επιθυμούσε αδιαπραγμάτευτα να μεταδώσει άμεσα αυτό που αισθανόταν, με μια ανεπιτήδευτη ζωγραφική έκφραση, γεμάτη από δύναμη και αίσθηση υπερηφάνειας. Η δουλειά του απλώνεται σε όλο τον κόσμο, ίσως γιατί αποτελούσε αυτόν τον ίδιο τον καθρέφτη της ύπαρξής του και την επιθυμία να ξεπεράσει τη μοίρα του κακού ή του ηττημένου. Όπως γράφει ο Ελύτης: «Ο Θεόφιλος πέραν από την ενοχή και την αμαρτία, κατευθύνεται ολόισα στον Παράδεισο». Την ειλικρίνεια και το βάθος της αθώας του ζωγραφικής πρώτοι στήριξαν οι Γιώργος Γουναρόπουλος, Ορέστης Κανέλλης και Τάκης Ελευθεριάδης, καθώς επίσης οι τεχνοκριτικοί Ελευθέριος Τεριάντ και Δημήτρης Ευαγγελίδης. Αυτοί πρώτοι έσκυψαν με σεβασμό πάνω στο έργο του και συγκέντρωσαν πολύτιμες πληροφορίες για τον γιο του τσαγκάρη Γαβριήλ Κεφάλα, που γεννήθηκε το 1870 και της Πηνελόπης Μιχαήλ, η οποία ήταν κόρη αγιογράφου. Ο φουστανελοφόρος  Θεόφιλος, αν και έζησε μια φτωχική ζωή, κατάφερε μέσα από τη μαγεία της ζωγραφικής να ξεπερνάει τις αντιξοότητες της καθημερινότητας, να συνομιλήσει με τους πρωταγωνιστές της ιστορίας και να εμπνευστεί από την αξεπέραστη ομορφιά της φύσης.

Επιμέλεια έκθεσης: Τάκης Μαυρωτάς

Η γυναίκα στην Επανάσταση του 1821. Συλλογή Μιχάλη και Δήμητρας Βαρκαράκη

10/3/2021-3/10/2021

Το πνεύμα του Φιλελληνισμού και το αξεπέραστο ηρωικό ανάστημα της Ελληνίδας στα χρόνια της Επανάστασης του 1821 αναδύεται με τον πιο δηλωτικό τρόπο μέσα από τα αριστουργήματα της περίφημης Συλλογής του Μιχάλη και της Δήμητρας Βαρκαράκη. Πρόκειται για έργα που μας διδάσκουν την ιστορία μας, τον πόνο και τον ηρωισμό της γυναίκας, άλλοτε ως μάνα και άλλοτε ως σύμβολο θυσίας. Έτσι, από τα περίφημα έργα «Η Ελληνίδα μάνα με το νεκρό παιδί της» στο πρώτομισό του 19ου αιώνα και την «Αρπαγή Ελληνίδας» του Louise Vallot έως τις «Ελληνίδες που προσεύχονται στην Παναγιά για να τις προστατεύσει στη διάρκεια μιας μάχης» του Ary Scheffer και τις «Σουλιώτισες στη Μάχη» που αποδίδεται στον Κωνσταντίνο Ιατρά, αποκαλύπτουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο της γυναίκας του 1821.

Όπως επισημαίνει η επιμελήτρια της έκθεσης, Φανή Μαρία Τσιγκάκου, «Ο Φιλελληνισμός, δηλαδή η έμπρακτη ή συναισθηματική συμπαράσταση προς τους αγωνιζόμενους Έλληνες, εκδηλώθηκε με διάφορες μορφές: με την αποστολή στρατιωτικής βοήθειας, την κάθοδο εθελοντών, τη συνεισφορά θρησκευτικών ή φιλανθρωπικών οργανώσεων, προπαγανδιστικά άρθρα στον τύπο καθώς και με μια πληθώρα έργων τέχνης και κάθε είδους καλλιτεχνημάτων. Επίσης, με τη συμβολή σημαντικών προσωπικοτήτων του πνευματικού κόσμου, όπως οι Goethe, Holderlin, Chateaubriand, Hugo, Shelley και Byron, ο οποίος πέθανε στο Μεσολόγγι το 1824.Ο εικαστικός Φιλελληνισμός έφερε στο προσκήνιο μια πλούσια παραγωγή έργων φιλοτεχνημένων από ρομαντικούς, ευρωπαίους καλλιτέχνες, Γάλλους,κυρίως, Άγγλους, Ιταλούς, Γερμανούς. Κατ’ εξοχήν «Φιλέλληνας ζωγράφος» θεωρείται ο Eugene Delacroix, o οποίος έχοντας ως πηγή έμπνευσης τα ποιήματα του Byron φιλοτέχνησε εμβληματικές παραστάσεις, που θεωρήθηκαν φιλελληνικά μανιφέστα. Το φιλελληνικό ρεπερτόριο αναπτύχθηκε γύρω από ιστορικά πρόσωπα και γεγονότα, καθώς και από τη φρίκη και τα δεινά του πολέμου για τον άμαχο πληθυσμό».

Επιμέλεια έκθεσης: Φανή Μαρία Τσιγκάκου

The post ΕΚΘΕΣΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2020-2021 appeared first on B&M Theocharakis Foundation for the Fine Arts and Music.

Οι διαλέξεις του Στέλιου Ράμφου για τη νέα σεζόν (2020-2021) διαμορφώνονται ως εξής:

Από τον Όμηρο στον Αλέξανδρο
Ανάβαση στις κορυφές του Αρχαιοελληνικού πολιτισμού (Β’ μέρος)
Αισχύλος, Σοφοκλής, Μύρων, Φειδίας, Δημόκριτος, Πίνδαρος, Ηρόδοτος, Ιπποκράτης, Αριστοφάνης, Σωκράτης, Ευριπίδης, Θουκυδίδης, Δημοσθένης, Πλάτων, Αριστοτέλης, Επίκουρος, Αλέξανδρος.

7, 14, 21 Οκτωβρίου 2020

4, 11, 18, 25 Νοεμβρίου 2020

2, 9, 16 Δεκεμβρίου 2020

Τετάρτη, 18:00-20:00

Τηλεδιάλεξη σε live streaming

Κύκλος 10 διαλέξεων: 100€

Μεμονωμένη διάλεξη: 12€

Κλείστε το εισιτήριο σας εδώ

Προϊστορία και ιστορία της Παλιγγενεσίας (A’ μέρος)
Επετειακή σειρά διαλέξεων του Στέλιου Ράμφου με θέμα τον αγώνα των Ελλήνων για την εθνική ανεξαρτησία και την εμφύλιο-με διαχρονικές επιπτώσεις-αναμέτρηση του μεταβυζαντινού μας πολιτισμού, με τις αντιλήψεις των εξεγερμένων για την ελευθερία.

13, 20, 27 Ιανουαρίου 2021

3, 10, 17, 24 Φεβρουαρίου 2021

3, 10, 17, 24, 31 Μαρτίου 2021

7, 14, 21 Απριλίου 2021

5, 12, 19 Μαΐου 2021

Τετάρτη 18:00-20:00

Τηλεδιάλεξη σε live streaming

Κύκλος 18 διαλέξεων: 180€

Μεμονωμένη διάλεξη: 12€

Κλείστε το εισιτήριό σας εδώ

The post ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΣΤΕΛΙΟΥ ΡΑΜΦΟΥ 2020-2021 (updated) appeared first on B&M Theocharakis Foundation for the Fine Arts and Music.

Η συμμετοχή υπήρξε πραγματικά μαζική. Οι διαγωνιζόμενοι ήταν φοιτητές, απόφοιτοι σχολών Καλών Τεχνών ή και έμπειροι καλλιτέχνες. Τους ζητήθηκε να λάβουν υπόψιν τους τα εξής κριτήρια:

– την ιδιαίτερη γαστρονομική παράδοση της Κεντρικής και Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης

– τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της ελληνικής γαστρονομίας

– τις ελληνικές παραδόσεις στην τέχνη του τραπεζιού (art de la table)

– την ευρωπαϊκή και διεθνή σύγχρονη γαστρονομία

Η κριτική επιτροπή που εξέτασε τα έργα αποτελείται από τους:

1) Πραξιτέλης Τζανουλίνος, γλύπτης
2) Εριέττα Βορδώνη, ζωγράφος
3) Χριστίνα Πετρηνού, ιστορικός τέχνης
4) Τατιάνα Σπινάρη, ιστορικός τέχνης
5) Τάκης Μαυρωτάς, κριτικός και θεωρητικόςτέχνης

Κατόπιν ψηφοφορίας ανακοινώθηκαν τα 3 βραβεία που έχουν ως εξής:

1. Πέτρος Στράγκας
2. Βασιλική Κούκου
3. Eileen Raptis

Σύντομα θα ανακοινωθούν νεότερα για τα επόμενα στάδια του διαγωνισμού.

The post ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ_ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ GRE-TASTE appeared first on B&M Theocharakis Foundation for the Fine Arts and Music.

Θα τηρηθεί αυστηρά σειρά προτεραιότητας.
Κλείστε τη θέση σας τηλεφωνικώς στο 210-3611206.

The post Ξεναγήσεις στην έκθεση «Η Ανθρώπινη μορφή στην Ελληνική Ζωγραφική: 20ός αιώνας» appeared first on B&M Theocharakis Foundation for the Fine Arts and Music.

Ένα από τα δημοφιλέστερα προγράμματα του Ιδρύματος Β. & Μ. Θεοχαράκη “Φωνή και Επιτυχία” έρχεται ψηφιακά με τη μορφή webinar για να μεταμορφώσει την Φωνή και τη Δημόσια ομιλία σας.

Στο webinar διάρκειας 10 ωρών, θα δοθεί όλο το θεωρητικό κομμάτι του σεμιναρίου. Παράλληλα, για εσάς που θα εγγραφείτε στο webinar, δίνουμε την δυνατότητα της δωρεάν παρακολούθησης του επόμενου προγραμματισμένου σεμιναρίου που θα πραγματοποιηθεί στο Ίδρυμα Θεοχαράκη το Σαββατοκύριακο 21 και 22 Νοεμβρίου 2020, ώρες 15:00-21:00. Και αυτό, διότι το κεφάλαιο των αναπνοών που είναι τόσο ζωτικό για τη φωνή, θα αναλυθεί εκτενέστερα δια ζώσης.

Θεματολογία του webinar:

– Ο ρόλος της φωνής στην επικοινωνία. Τι αλλάζει στην επικοινωνία εξ αποστάσεως. Ασκήσεις

– Φώνηση και άρθρωση. Ασκήσεις

– Αναπνοές. Ασκήσεις

– Ο ρόλος του λεξιλογίου. Ασκήσεις

– Άριστη πρώτη εντύπωση μέσω της φωνής και ομιλίας

– Δημόσια ομιλία- Τεχνικές παρουσιάσεων

– Μέθοδος Tomatis

Σάββατο 30 Μαΐου, 9:00-14:00

Κυριακή 31 Μαΐου, 9:00-14:00

Μεσολαβεί διάλειμμα μισής ώρας.

Κόστος εισιτηρίου: 130€

Η αγορά του εισιτηρίου σας μπορεί να γίνει ηλεκτρονικά (πατήστε εδώ για online αγορά) ή με τραπεζική κατάθεση (ακολουθούν οι τραπεζικοί λογαριασμοί).

Για να διασφαλίσετε τον σύνδεσμο που θα σας επιτρέψει να παρακολουθήσετε το webinar, θα πρέπει να στείλετε το αποδεικτικό που σας δίνει το σύστημα των online tickets του Ιδρύματος ή το αποδεικτικό κατάθεσης/e-banking, στο education@thf.gr, τουλάχιστον 3 ώρες πριν την έναρξη του webinar. Κατόπιν, θα σας σταλεί με email ο σύνδεσμος συμμετοχής μια ώρα πριν την έναρξη τoυ webinar.

ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΘΕΟΧΑΡΑΚΗ 

ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ  

5793-065438-044

ΙΒΑΝ: GR64 0172 7930 0057 9306 5438 044

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ

129/296223-35

IBAN: GR22 0110 1290 0000 1292 9622 335

EUROBANK

0026.0063.46. 0101201560

IBAN: GR3402600630000460101201560

Για τα webinars χρησιμοποιείται η πλατφόρμα Zoom, την οποία θα πρέπει να έχετε εγκαταστήσει στο σύστημά σας. Λίγο πριν την έναρξη του σεμιναρίου, θα σας αποσταλεί ο κωδικός συμμετοχής που θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε στην πλατφόρμα.

Η Ειδικός Φωνής Νίνα Καλούτσα (www.ninakaloutsa.com) είναι σοπράνο, απόφοιτος του Κρατικού Ωδείου Τσαϊκόφσκι της Μόσχας (μάστερ Όπερας) και τα τελευταία επτά χρόνια έχει βοηθήσει εκατοντάδες ιδιώτες και στελέχη εταιρειών να βελτιώσουν την επικοινωνία τους μέσα από την ανάπτυξη βαθιάς και γεμάτης αυτοπεποίθηση φωνής & ομιλίας. Έχει συνεργαστεί με: Google, Eurobank, Alphabank, Coca-Cola 3E, Leaseplan, Tatoi Club κ.ά. Στον 9ο χρόνο συνεργασίας της με το Ίδρυμα Θεοχαράκη, η Ν. Κ. παρουσιάζει αυτό το 12ωρο βιωματικό σεμινάριο, το οποίο αποτελείται από τη γνωστή μέθοδό της ΦΩΝΗ & ΕΠΙΤΥΧΙΑ με την προσθήκη των βασικών αρχών της Δημόσιας Ομιλίας.

The post Webinar: Φωνή & Επιτυχία appeared first on B&M Theocharakis Foundation for the Fine Arts and Music.

The post ΤΗΛΕΔΙΑΛΕΞΗ: Δύο Αιώνες από την Ελληνική Επανάσταση. Από τον Οικουμενικό Ελληνισμό στο Νεοελληνικό Κράτος | Γιώργος Κοντογιώργης appeared first on B&M Theocharakis Foundation for the Fine Arts and Music.